
Jakie są typy osób stosujących przemoc w związku?
Przemoc domowa i przemoc w związku rzadko wygląda tak samo w każdej relacji. Osoby stosujące przemoc różnią się charakterem, historią życia, stylem okazywania agresji i sposobem manipulowania partnerem. Zrozumienie tych różnic pomaga lepiej rozpoznać relację przemocową, zadbać o bezpieczeństwo i podjąć decyzję o szukaniu pomocy – czy to będzie terapia pary, psychoterapia indywidualna, czy specjalistyczna terapia DDA/DDD dla dorosłych dzieci z rodzin dysfunkcyjnych.
Osoba stosująca przemoc – kilka ważnych doprecyzowań
Przemoc w związku to nie tylko krzyk, bicie czy wyzwiska. To także kontrola finansowa, ośmieszanie, izolowanie od bliskich, „karanie ciszą”, celowe wzbudzanie zazdrości, testowanie granic, szantaż emocjonalny czy nacisk na seks pomimo braku zgody.
Kluczowy element przemocy to dysproporcja sił i władzy – jedna osoba jest realnie silniejsza (psychicznie, ekonomicznie, fizycznie, społecznie), a druga coraz bardziej uwięziona i pozbawiona wpływu.
W relacji przemocowej sprawca dąży do utrzymania kontroli, a nie do dialogu. Może być jednocześnie czułym rodzicem, lubianym kolegą w pracy, a w domu – kimś, kto poniża, zastrasza, upokarza lub stosuje przemoc fizyczną i seksualną. To, że „wszyscy go lubią”, nie unieważnia doświadczenia osoby pokrzywdzonej.
Po co w ogóle mówić o typach sprawców przemocy?
Osoby stosujące przemoc nie stanowią jednorodnej grupy. Różnią się sposobem myślenia o świecie, poziomem wglądu, historią traumy, zaburzeniami osobowości, uzależnieniami czy stylem więzi. U części przemoc jest „metodą na życie”, u innych – wyuczonym sposobem radzenia sobie z lękiem, wstydem czy poczuciem niższości.
Opisy typów osób stosujących przemoc nie służą temu, by kogokolwiek usprawiedliwiać. Ich celem jest:
- lepsze rozpoznanie, że to, co dzieje się w domu, to przemoc domowa, a nie „kłótnie jak wszędzie”,
- zrozumienie, czemu sprawca nie przestaje – trudno zmienić coś, czego się nie nazywa po imieniu,
- świadome podjęcie decyzji: bezpieczeństwo vs. iluzoryczna nadzieja, że „on/ona się zmieni” tylko dzięki terapii pary,
- lepsze dopasowanie form pomocy – od interwencji kryzysowej po psychoterapię, w tym terapię DDA/DDD dla dorosłych dzieci z rodzin dysfunkcyjnych.
Główne typy osób stosujących przemoc w związku
Poniższy podział ma charakter psychoedukacyjny, nie diagnostyczny. W praktyce jedna osoba może łączyć cechy kilku typów – ale zwykle jeden sposób funkcjonowania jest dominujący.
1. „Skrzywdzony” – sprawca, który przedstawia się jako ofiara
To osoba, która konsekwentnie opowiada historię z perspektywy „to mnie skrzywdzono”. Mówi, że to partnerka czy partner „doprowadza ją do furii”, „prowokuje”, „przesadza”, „ciągle atakuje”. W narracji „skrzywdzonego” odpowiedzialność za przemoc jest zawsze na zewnątrz – na partnerze, dzieciach, teściach, systemie, „świat jest przeciwko mnie”.
Charakterystyczne elementy:
- minimalizowanie swoich zachowań („czasem się uniosę, ale każdy by się zdenerwował”),
- przerzucanie winy na osobę doznającą przemocy („gdybyś się tak nie odzywała, nie musiałbym…”),
- budowanie wrażenia, że to jego/jej granice są stale naruszane,
- łatwe zbieranie empatii otoczenia – na zewnątrz bywa postrzegany jako „biedny, zmęczony, zapracowany, wykorzystany”.
Ten typ bywa mylący również dla specjalistów – pomaga zrozumieć, dlaczego czasem otoczenie staje po stronie sprawcy, a nie osoby w relacji przemocowej.
2. Władczy wielkościowy – typ narcystyczny
To osoba przekonana, że ma prawo decydować o wszystkim: pieniądzach, seksie, sposobie wychowywania dzieci, kontaktach z rodziną, sposobie ubierania się, pracy partnera. Nie dopuszcza myśli, że sama krzywdzi. Jeżeli przyznaje, że stosuje przemoc, natychmiast ją racjonalizuje: „miałem powód”, „sama mnie do tego doprowadziła”.
Charakterystyczne przekonania:
- „Jestem głową rodziny, wiem lepiej, co dla ciebie dobre”.
- „Moja partnerka jest moją własnością, mam prawo ją kontrolować”.
- „Dobry seks oznacza, że mamy udany związek – więc nie przesadzaj, że jest ci źle”.
W relacji dominuje pogarda, wyższość i sztywne role płciowe. Tego typu osoba często dobrze funkcjonuje zawodowo, bywa podziwiana społecznie, a przemoc w związku rozgrywa się „po cichu”, w czterech ścianach.
3. Władczy wrażliwy – „kolekcjoner haków”
To osoba, która na zewnątrz może wydawać się spokojna, czasem nawet nieśmiała. W środku jednak długo gromadzi urazy, drobiazgowo zapamiętuje „przewinienia” partnera, by później wybuchnąć i wykorzystać ten „kapitał” przeciwko niemu.
Jak to wygląda w praktyce?
- nie mówi wprost, że coś mu nie pasuje – przeciwnie, milczy, wycofuje się, „chodzi naburmuszony”,
- w sytuacji wybuchu potrafi godzinami wyliczać partnerce dawne sytuacje, w których „zawiodła”,
- często używa emocjonalnego szantażu: „zobacz, jak mnie krzywdzisz, przez ciebie jestem taki wściekły”,
- może grozić samobójstwem, chorobą, odejściem, by wymusić uległość.
Ten typ, podobnie jak władczy wielkościowy, bardzo źle znosi utratę kontroli – reaguje